EuroWire : Aanhoudende genderongelijkheid blijft de wereldwijde waterzekerheid ondermijnen en treft vrouwen en meisjes onevenredig zwaar, ondanks decennia van vooruitgang, aldus een rapport dat UNESCO in opdracht van UN-Water heeft uitgebracht. De bevindingen benadrukken dat, hoewel vrouwen en meisjes in veel regio's de primaire verantwoordelijkheid dragen voor de waterwinning, zij ondervertegenwoordigd blijven in functies op het gebied van waterbeheer en besluitvorming.
Het Wereldwaterontwikkelingsrapport van de Verenigde Naties stelt dat vrouwen in meer dan 70 procent van de huishoudens op het platteland, die geen directe toegang hebben tot veilig drinkwater, verantwoordelijk zijn voor het halen van water. Deze onevenredige last legt hen bloot aan fysieke inspanning en beperkt hun toegang tot onderwijs, werk en andere mogelijkheden, waardoor bestaande ongelijkheden in veel gemeenschappen worden versterkt.
UNESCO -directeur-generaal Khaled El-Enany zei dat de participatie van vrouwen in waterbeheer essentieel is voor duurzame ontwikkeling en gelijke toegang tot water. Hij benadrukte dat het waarborgen van toegang tot water voor vrouwen en meisjes een fundamenteel recht is en een belangrijke motor voor bredere sociale en economische vooruitgang.
Genderongelijkheid beperkt effectief waterbeheer.
Alvaro Lario, voorzitter van het Internationaal Fonds voor Landbouwontwikkeling en voorzitter van UN-Water, zei dat het noodzakelijk is om de rol van vrouwen en meisjes in wateroplossingen volledig te erkennen, zowel als gebruikers, leiders als professionals. Hij benadrukte dat inclusieve participatie cruciaal is voor een effectief beheer van waterbronnen als een gedeeld publiek goed.
Het rapport, getiteld "Water voor iedereen: gelijke rechten en kansen", werd gepubliceerd in aanloop naar Wereldwaterdag op 22 maart en stelt dat wereldwijd nog steeds ongeveer 2,1 miljard mensen geen toegang hebben tot veilig drinkwater. Vrouwen en meisjes worden het meest getroffen, omdat zij doorgaans verantwoordelijk zijn voor het verkrijgen van water voor huishoudelijk gebruik. Dit stelt hen bloot aan gezondheidsrisico's, gemiste onderwijskansen en een verhoogde kwetsbaarheid voor gendergerelateerd geweld, met name in gebieden waar de watervoorziening onveilig of onbetrouwbaar is.
Erkenning van onbetaalde arbeid is cruciaal voor beleidsverandering.
Het rapport benadrukt ook de impact van klimaatverandering, waterschaarste en hydrometeorologische rampen op de versterking van genderongelijkheid. Het merkt op dat gender van invloed is op de blootstelling aan risico's en de toegang tot waarschuwingssystemen, herstelondersteuning en bestaanszekerheid op de lange termijn. Uit de aangehaalde gegevens blijkt dat een temperatuurstijging van 1°C resulteert in een 34 procent grotere inkomensdaling voor huishoudens met een vrouw aan het hoofd in vergelijking met huishoudens met een man aan het hoofd, terwijl de wekelijkse arbeidsuren van vrouwen gemiddeld met 55 minuten toenemen ten opzichte van mannen.
Om deze uitdagingen aan te pakken, schetst het rapport aanbevelingen, waaronder het wegnemen van wettelijke, institutionele en financiële belemmeringen voor de gelijke rechten van vrouwen op water, land en diensten; het vergroten van genderresponsieve financiering met verantwoordingsmechanismen; het verbeteren van de verzameling van naar geslacht uitgesplitste gegevens; het erkennen van onbetaalde arbeid in de watersector bij plannings- en investeringsbeslissingen; het versterken van het leiderschap en de technische capaciteit van vrouwen; en het vermijden van afhankelijkheid van goedkope oplossingen die afhankelijk zijn van onbetaalde arbeid.
Het artikel 'VN-studie belicht de rol en uitsluiting van vrouwen bij toegang tot water' verscheen eerst op Dublin Telegraph .